Jak zrobić edibles (jadalne wyroby z konopi) — najpierw dekarb

Wyroby jadalne to inna kategoria niż palenie, a jeden kluczowy krok, który początkujący omijają: musisz aktywować konopie ciepłem zanim zaczniesz z nimi gotować. Pomylisz się tu i nic się nie stanie; pomylisz się z dawkowaniem i masz bardzo długą noc. Oto jak zrobić obie rzeczy prawidłowo.

Skrócona wersja:

• Surowe konopie są w jedzeniu praktycznie nieaktywne — najpierw musisz je dekarboksylować
• Dekarb: zmielony kwiat/kief/odcinki na tacy, ~115°C przez ~40 minut (piekarniki zawyżają — używaj termometru)
• Potem infuzja w tłuszczu (cannabutter/olej kokosowy) lub alkoholu (nalewka)
• Domowych wyrobów nie można precyzyjnie dawkować — zacznij mało, czekaj długo
• Wyroby działają mocniej, trwają dłużej i wolniej uderzają niż palenie

Chcesz pełne wyjaśnienie? Czytaj dalej.

Edibles — co to właściwie jest?

Skoro połowa internetu pyta: edibles (po polsku najbliżej: jadalne wyroby z konopi) to każde jedzenie albo napój z dodatkiem aktywowanych konopi — brownies, żelki, ciasteczka, masło do smarowania, nalewka w herbacie. Słowo przyszło z angielskiego i zostało, bo “konopne produkty spożywcze” nie brzmi jak coś, co chcesz zjeść. Od palenia różnią się trzema rzeczami: działają wolniej (pół godziny do dwóch godzin zanim cokolwiek poczujesz), mocniej i znacznie dłużej — bo THC trafia do wątroby, a ta przerabia je na wersję, która uderza z większą siłą. To nie jest lepsze ani gorsze, to inna kategoria. I dokładnie dlatego cała reszta tego wpisu kręci się wokół dwóch rzeczy: aktywacji (dekarb) i dawkowania.

Dlaczego muszę robić dekarb?

Bo trichomy zawierają THCA, nie THC — a to “A” ma znaczenie. THCA nie jest psychoaktywne; zjedzone w surowej postaci przechodzi przez organizm i robi bardzo mało. Gdy palisz lub vapujesz, ciepło natychmiast przekształca THCA w THC (dekarboksylacja zachodzi w płomieniu). Zjesz surowe konopie i ta konwersja nigdy nie następuje. Piekarz miele surowy kwiat do ciasta brownie, zjada jeden, nic nie czuje, zjada pięć więcej, a budzi się o 3 w nocy przekonany, że jego serce się zatrzymało — podczas gdy jego kumpel, który zrobił porządny cannabutter, zjadł pół kwadratu i ma się dobrze. Żeby dekarboksylować: rozłóż zmielony kwiat, kief lub odcinki na tacy wyłożonej papierem do pieczenia i piecz w około 115°C przez 40 minut, aż zrobi się złotobrązowy — piekarniki zawyżają, więc używaj termometru zamiast ufać pokrętłu. Uczciwe ostrzeżenie — kuchnia będzie pachnieć jak namiot growroomowy zostawiony na słońcu, więc sąsiedzi się domyślą; zaplanuj to odpowiednio. Po dekarboksylacji materiał jest aktywowany i gotowy do infuzji.

Jak zrobić cannabutter lub nalewkę?

Cannabutter to wybaczający punkt wejścia. Roztop 450 g niesolonego masła z filiżanką wody (woda zapobiega przypaleniu i potem oddziela się), dodaj zdekarboksylowane konopie (na początek około 28 g kwiatu na 450 g masła, mniej dla kiefu/odcinków) i gotuj na najniższym ogniu przez 2–3 godziny — ledwo małe bulgotanie, nie gotowanie — mieszając od czasu do czasu. Odcedź przez gazę, wyciśnij, wstaw do lodówki na noc, a potem zdejmij stałe masło z wody. Używaj go wszędzie tam, gdzie użyłbyś masła; olej kokosowy zastępuje je jeden-do-jednego w wersji bez nabiału. Nalewki moczą zdekarboksylowane konopie w alkoholu wysokoprocentowym — w Irlandii to znaczy Polish Spirytus (95%) zamiast Evearclear (tu nie sprzedawany), lub etanol spożywczy; potrząsaj codziennie, odcedź po dwóch do czterech tygodni i dawkuj pod język lub do napoju. Wersja na glicerynie roślinnej bez alkoholu jest słabsza, ale działa (odcedź po czterech do sześciu tygodniach). Gotowe infuzje przechowuj w szczelnych, nieprzepuszczających UV słoikach (DIG ma je).

Jak bezpiecznie dawkować domowe wyroby?

Nie możesz ich precyzyjnie dawkować bez laboratorium, a go nie masz — każda partia różni się materiałem wyjściowym, dekarbem, zawartością tłuszczu i rozmiarem kawałka. Dlatego zasada brzmi zacznij mało, czekaj długo: weź mały kawałek — trochę kwadratu, nie cały — zjedz go i czekaj całe dwie godziny, nie jedną. Opóźnienie zanim zaczyna działać to pułapka, w którą wpada każdy; Piekarz zjadł sześć, bo pierwsze trzy jeszcze nie uderzyły, a potem uderzyły wszystkie naraz. Wyroby dochodzą wolniej, uderzają mocniej i działają dłużej niż palenie, więc zawsze możesz zjeść więcej, ale nie możesz odjeść za dużo. Traktuj wyroby domowej roboty o nieznanej sile dokładnie jak to, czym są. (Wolisz zmierzoną, powtarzalną dawkę zamiast zgadywania z brownies? Rozdział Kapsułki olejowe z sekcji The Dark Arts istnieje dokładnie z tego powodu.) (Dwie uwagi niezwiązane z smakiem: oznacz i przechowuj wyroby z dala od dzieci i zwierząt jak leki — taca brownies z konopiami wygląda dokładnie jak zwykłe brownie; a nalewka alkoholowa 95% jest naprawdę łatwopalna, więc trzymaj ją z daleka od kuchenki i wszelkiego ognia.)