Wysoka wilgotność: ten cichy, który zgniła ci najlepszą colę

Wysoka wilgotność: liczba, którą ignorujesz, dopóki nie przyjdzie szary puch.

Lunatyk zrobił wszystko inne dobrze. Światło ustawione, składniki odżywcze ustawione, temperatura ustawiona. Wilgotności nie sprawdził ani razu. Wszedł do namiotu w siódmym tygodniu i znalazł szary puch w środku najgrubszej coli — tej, która miała być zdjęciem profilowym. Zgnilizna pąków. Przepadło, bo nie pilnował jednej liczby. Wilgotne powietrze to fabryka pleśni — stoi za mączniakiem prawdziwym i zgnilizną pąków, i spowalnia jej picie, więc się dąsa. A tu jest okrutna część: zanim zobaczysz zgniliznę pąków, ona już zjadła wnętrze pąka, gdzie nie mogłeś zajrzeć. Zapobieganie jest sto razy łatwiejsze niż leczenie, bo leku nie ma.

Wersja skrócona:

• Wilgotne powietrze, kondensacja na płótnie i powolny, naburmuszony wzrost — za wszystkim stoi wysoka wilgotność
• Karmi mączniaka prawdziwego i zgniliznę pąków, i wstrzymuje jej transpirację, więc nie może porządnie pić
• Ściągnij RH w dół: osuszacz, więcej wyciągu, lekka defoliacja, żeby otworzyć obieg powietrza
• Celuj w 40-60% w wege, poniżej około 50% w kwitnieniu i jeszcze niżej, gdy pąki tyją

Chcesz pełny rozbiór? Przewijaj dalej.

Dlaczego wysoka wilgotność jest zła dla konopi?

Tam się to kończy w kwitnieniu: zgnilizna pąków. Higrometr to tanie ubezpieczenie.

Dwa powody, a drugi jest tym zabójczym. Pierwszy: roślina chłodzi się i pije przez transpirację — odparowywanie wody przez maleńkie pory zwane aparatami szparkowymi, co podciąga świeżą wodę i składniki odżywcze z korzeni. Gdy powietrze jest już wilgotne, ten pot nie ma gdzie pójść. Transpiracja staje, aparaty szparkowe się zamykają i ona przestaje porządnie pić. Wzrost się wlecze i ona się dąsa, mimo że z nawożeniem nic nie jest nie tak.

Drugi powód to pleśń. Zarodniki grzybów uwielbiają wilgotne, stojące powietrze. Mączniak prawdziwy pojawia się jako biały, pylisty nalot na liściach. Gorszy jest botrytis — zgnilizna pąków — która zamienia cały kawałek coli w szarobrązową od środka, niewidoczną, dopóki jej nie rozłamiesz i nie znajdziesz papki tam, gdzie kiedyś był kwiat. Powyżej 60% wilgotności w kwitnieniu bez obiegu powietrza jest niemal pewna. Irlandzcy uprawiacze startują tu z gorszej pozycji: twoja wilgotność otoczenia to już 65-75% prosto z pogody na zewnątrz, więc walczysz pod górę, zanim w ogóle cokolwiek podłączysz.

Jaką wilgotność powinien mieć namiot?

Zmienia się przez jej życie i jest niższa, im bliżej zbioru. Sadzonki i klony chcą wilgotno — 70-80% pod kopułą — bo nie mają masy korzeniowej i szybko wysychają. W wege buduje liście i chce swobodnie transpirować, więc 40-60% to pasmo, a 60% to słodki punkt. W kwitnieniu zaciskasz to mocno w dół: 40-55%, idealnie 45-50%, i tak nisko, jak zdołasz utrzymać, bez przypalania brzegów liści, gdy pąki tyją. Cokolwiek powyżej 60% w kwitnieniu to proszenie się o zgniliznę pąków.

Mierz tam, gdzie ona żyje. Powieś higrometr na wysokości szczytów, obok termometru, i odczytuj codziennie — czucie kłamie, a połowa problemów w namiocie chowa się w liczbach, których nie odczytujesz. Jeśli chcesz to porządnie ustawić, wilgotność i temperatura współpracują przez coś zwanego VPD, a poradnik o monitorowaniu środowiska omawia odczytywanie tych dwóch jako pary. Na razie pilnuj liczby i trzymaj ją w paśmie dla jej etapu.

Jak obniżyć wilgotność w namiocie?

Wyrzuć wilgotne powietrze i wpraw suche w ruch. Kilka dźwigni, od najłatwiejszej:

• Podkręć wyciąg. Porządnie działający wentylator wyciągowy wyciąga wilgotne powietrze, zanim nasyci namiot — to pojedyncza największa dźwignia. Jeśli wilgotność chodzi wysoko, przyczyną jest zwykle za słaby albo za wolno chodzący wentylator wyciągowy.
• Uruchom osuszacz. Mały osuszacz w kwitnieniu potrafi ściągnąć RH o 10-15% i jest tanim ubezpieczeniem przed stratą plonu. Trzymaj go włączonym przy świetle, zwłaszcza w kwitnieniu, i wyłączaj na noc, żeby nie grzał namiotu i nie marnował energii. DIG mają rozmiary pasujące do namiotu.
• Otwórz obieg powietrza. Lekka defoliacja — zdjęcie kilku dużych liści wachlarzowych tłoczących się przy dolnym szczycie — pozwala powietrzu przepływać zamiast stać w martwych, wilgotnych kieszeniach, gdzie zaczyna się zgnilizna. Połącz to z wentylatorem cyrkulacyjnym, żeby nic nie stało.
• Podbij temperaturę o odrobinę. Cieplejsze powietrze trzyma więcej wilgoci, więc odrobinę cieplejszy namiot może faktycznie pokazywać niższe RH. Mała dźwignia, ale dokłada się do reszty.

I daruj sobie sztuczkę z ręcznikiem na kaloryferze — suszy pokój 10%, potem sam się nasyca i zrzuca wodę z powrotem prosto na ziemię. Zrób to porządnie osuszaczem, jeśli go potrzebujesz. Zmień jedną rzecz, daj jej dzień, potem odczytaj higrometr ponownie. Uważaj, żeby nie przestrzelić w drugą stronę — przekręć wyciąg za mocno i możesz zrzucić RH do zera i przypalić brzegi liści, co jest niską wilgotnością, problemem odwrotnym.

Nie masz pewności, że to twój problem? Przepuść ją przez Diagnosis Buddy — pięć pytań i będziesz wiedzieć.