Czy powinienem defoliować konopie? Kiedy usuwanie liści pomaga

Niewiele tematów wywołuje więcej kłótni na forach niż defoliacja — połowa przysięga, że obrywanie liści daje większe pąki, połowa przysięga, że rujnuje plony. Obie strony mają rację, w zależności od kiedy i jak. Liście wentylatorowe to silnik rośliny, więc każdy usunięty to utracona energia; pytanie brzmi, czy to, co zyskujesz w świetle i cyrkulacji powietrza, jest tego warte. Dla początkującego uczciwa odpowiedź brzmi: „mniej niż myślisz i później niż byś chciał.”

Krótko mówiąc:

• Liście wentylatorowe to panele słoneczne — ich usunięcie kosztuje fotosyntezę
• Defoliuj tylko z wyraźnego powodu: liść bezpośrednio zacieniający miejsce pąka, albo cyrkulacja powietrza wokół gęstych col
• Okna to mniej więcej 21. dzień i około szóstego tygodnia — selektywnie, nie masakra
• Nigdy nie defoliuj zestresowanej, niedożywionej lub ciągnącej rośliny
• Pierwsza uprawa? Trzymaj to lekko, albo pomiń całkowicie

Chcesz pełne omówienie? Czytaj dalej.

Kiedy defoliacja naprawdę pomaga?

Trzy uczciwe przypadki. Około 21. dnia, gdy stretch się skończył i miejsca pąków są ustalone, możesz w końcu zobaczyć co zacienia co — usunięcie liści wentylatorowych bezpośrednio blokujących główne miejsca pąków (i tylko tych) otwiera światło do dolnego baldachimu i poprawia cyrkulację powietrza. Dziesięć do piętnastu liści, może dwadzieścia na dużej roślinie; więcej to przesada. Około szóstego tygodnia, drugie lekkie porządki, jeśli roślina jest gęsta i cyrkulacja powietrza jest problemem. Zapobieganie zgniliźnie pąków — w wilgotnej przestrzeni z grubymi colami, wyrywanie liści wciśniętych wewnątrz lub przy pąkach poprawia cyrkulację powietrza i rozbija mikroklimat, który kocha botrytis. To reaktywna defoliacja, rozwiązująca konkretny problem zamiast podążania za harmonogramem.

Kiedy zostawić roślinę w spokoju?

Pierwszy tydzień kwitnienia (wciąż się ciągnie i buduje), gdy jest zestresowana (problemy z nawozami, szkodniki, wahania pH), albo ilekroć usuwałbyś liście „po prostu tak” bez wyraźnego powodu. Fryzjer obrywa każdy liść wentylatorowy w połowie kwitnienia z rośliny, która już działa na parach — żółknące końcówki, nierozwiązany lockout — bo na YouTube zdrowa roślina wróciła do siebie w trzy dni. Jego roślina staje, żadnego nowego wzrostu przez dziesięć dni, pąki po prostu przestają rosnąć. Defoliacja przekierowuje energię na bujnej roślinie z zapasami; na walczącej po prostu odbiera energię, jak zabieranie kalorii komuś choremu.

A co z ciężką „nowoczesną” metodą?

Istnieje dominujące podejście wśród growerów namiotowych, które opiera się na dwóch mocniejszych momentach — dzień zero (lollipopuj dolną jedną trzecią, przerzeć górne liście wentylatorowe) i około 21. dnia (wyczyść liście zacieniające miejsca pąków), a potem oddaj roślinę i czekaj na zbiór. Logika naśladuje uprawę bawełny: pąki najlepiej grubieją w bezpośrednim świetle i ruchomym powietrzu, a bujny baldachim zostawia większość miejsc w cieniu. Testy porównawcze wykazały, że defoliowana roślina produkuje gęstsze pąki — ale zależy to od odmiany. Grube indiki z gęstym baldachimem, gdzie nie widać dolnej połowy, korzystają najbardziej; przewiewne sativy, przez które światło już przechodzi, mogą tego nie potrzebować. Jeśli światło już dociera do dna twojej rośliny, zostaw ją. Jeśli chcesz spróbować ciężkiej metody, spróbuj na jednej roślinie kontra nienaruszonej tej samej odmiany i porównaj przy zbiorze. To dane. Wszystko inne to wiara — a przy pierwszej uprawie selektywne przycięcie w 21. dniu i lekkie porządki w szóstym tygodniu to bezpieczniejsza droga.