Jak zrobić bubble hash (ekstrakcja wodą lodową)

Bubble hash to krok wyżej od dry siftu, gdy masz przyzwoity zapas odcinków i chcesz przetworzyć je wszystkie naraz. Jest bez rozpuszczalników, jest mocny i to mokra, dwugodzinna robota, która nagradza cierpliwość, nie mięśnie. Oto jak to zrobić bez robienia zielonego szlamu.

Skrócona wersja:

• Lodowata woda + delikatne mieszanie odrywa trichomy od materiału; worki z sitem filtrują według rozmiaru
• Potrzebujesz bubble bagów, dwóch wiader, lodu, zimnej wody i ~2 godzin
• Opłaca się przy większej skali — minimum uncja lub dwie odcinków, nie jedna mała roślinaa
• Mieszaj delikatnie przez 10–15 minut, nie agresywnie przez 45 — nadmierne mieszanie niszczy wszystko
• Suszyć powoli i na zimno przez kilka dni; nigdy z ciepłem, bo pleśnieje lub się topi

Chcesz pełne wyjaśnienie? Czytaj dalej.

Czego potrzebuję i czy to się opłaca?

Zestaw bubble bagów (nylonowe worki z sitami mikrononowymi, zagnieżdżone w wiadrze jak matrioszki), dwa wiadra 20-litrowe, duży worek lodu, zimna woda, coś do mieszania i około dwie godziny w kuchni, którą nie szkoda zamoczyć (DIG ma zestawy bubble bagów). Bądź ze sobą szczery: bubble hash opłaca się przy skali — minimum uncja liści cukrowych, najlepiej dwie lub więcej. Przy jednej małej autoflowerce dry sift jest lepszym wykorzystaniem czasu. A plony są skromne: ze 100 g przyzwoitych odcinków spodziewaj się mniej więcej 6–10 g hasha — czyli stosunek odcinków do hasha 1:18, daleko od linii produkcyjnych z YouTube’a. Pierwsza domowa produkcja może wypełnić mały słoiczek. To normalne; jakość zdecydowanie nadrabia ilość.

Jak wygląda proces?

Zagnieżdź worki w wiadrze — najdrobniejsze sito na dole, najgrubsze na górze — napełnij mniej więcej dwie trzecie lodowatą wodą, dodaj zamrożone odcinki do górnego (roboczego) worka, więcej lodu na górę i zostaw na 15 minut, żeby się porządnie schłodziło (około 1–5°C — im zimniej, tym lepiej, bez kompromisów). Potem mieszaj delikatnie przez 10–15 minut, nie 45. Tu właśnie Drwal zawodzi — agresywne mieszanie rozdrabnia roślinę na tyle, żeby przechodziła przez sita, niszczy główki trichomów i ogrzewa wodę, dając zielony szlam zamiast złotego hasha. Pozwól lodowi i zimnu działać; delikatny ruch wystarczy, żeby oderwać kruche główki. Potem zostaw na 15 minut, żeby najcięższe, najczystsze główki opadły przez worki. Wyciągaj worki od góry do dołu, odsączając każdy — górny zawiera zużyty materiał roślinny, dolny (najdrobniejszy) zawiera najczystsze główki trichomów. Możesz zrobić drugie przepłukanie dla trochę więcej produktu; trzecie to malejące zwroty.

Jak prawidłowo wysuszyć bubble hash?

Powoli i nigdy z ciepłem — ciepło niszczy terpeny, degraduje moc i może roztopić żywicę w lepką masę, która się nie uleczy. Weź mokrą bryłkę hasha i rozkrusz ją jak najdrobniej: mikrogratarem nad papierem do pieczenia zamieniasz ją w drobne granulki (DIG ma je), albo przeciśnij przez drobne sito — chodzi o maksymalną powierzchnię. Ułóż papier w chłodnym, ciemnym pomieszczeniu z dobrą cyrkulacją powietrza (nie w łazience, nie na kaloryferze) i susz trzy do siedmiu dni, aż będzie całkowicie suchy i kruchy — mokry hash pleśnieje. Jeden uczciwy kompromis: ekstrakcja wodna wypłukuje część wodnorozpuszczalnych terpenów, więc bubble hash jest często bardzo mocny, ale odrobinę mniej aromatyczny niż dry sift z tych samych odcinków. To cecha charakterystyczna, nie wada — wybieraj dry sift dla aromatu, bubble hash dla mocy przy skali. (Świeżo mrożone odcinki, nigdy suszone, dają jaśniejszy “live” hash, jeśli masz miejsce w zamrażarce.)