Jak wygląda cykl życia konopi (plan dla początkujących)

Zanim zatracisz się w wartościach odżywczych i liczbach związanych ze światłem, warto zobaczyć całą podróż jednym rzutem oka. Roślina konopi przechodzi przez pięć wyraźnych etapów, a każdy z nich wymaga od ciebie czegoś innego. To jest mapa; szczegółowe poradniki wypełniają ulice.

Krótka wersja:

• Kiełkowanie — nasiono pęka i pojawia się korzień
• Siewka — pierwsze liście; potrzebuje ciepła, delikatnego światła, minimalnej ilości wody
• Wzrost wegetatywny — wzrost liści; potrzebuje światła, wody i pożywki, oraz treningu
• Kwitnienie — pąki tworzą się po zmianie fotoperiodu; potrzebuje stabilnych, suchszych warunków
• Zbiór, suszenie i curing — tutaj finalizuje się jakość; potrzebuje cierpliwości

Chcesz pełne omówienie? Czytaj dalej.

Kiełkowanie i siewka — kruchy początek

Kiełkowanie to przebudzenie nasiona: przy odpowiedniej wilgoci, cieple i ciemności biały korzeń zarodkowy pojawia się w ciągu jednego do siedmiu dni. Posadź go korzeniem w dół, a stanie się siewką — najpierw otwierają się okrągłe liścienie, potem pierwsze ząbkowane liście właściwe. Ten etap polega na powściągliwości: ciepło (20–25°C), delikatne, oddalone światło, względnie wysoka wilgotność i minimalna ilość wody, bo siewka nie ma systemu korzeniowego zdolnego do obsługi nadmiaru. Jeszcze żadnych składników odżywczych — roślina żywi się nasionem i podłożem. Największym niebezpieczeństwem przez cały ten czas jest nadmiernie opiekuńczy grower. Wydaje się powolna i krucha, a właściwa reakcja to głównie zostawić ją w spokoju i pozwolić korzeniom rozwijać się pod spodem.

Wzrost wegetatywny — budowanie rośliny

Gdy roślina ma już kilka kompletów liści właściwych, wchodzi w fazę wegetatywną — liściastą, strukturalną fazę, w której staje się większa i bardziej rozłożysta, i w końcu zaczyna porządnie pić i jeść. To tutaj wykonujesz pracę, która kształtuje zbiór: nawożenie (zaczynając delikatnie), podlewanie w cyklu mokro/sucho, oraz trening (wyginanie lub topping), żeby zbudować wyrównaną koronę. W roślinie fotoperiodycznej veg trwa tak długo, jak długo utrzymujesz światło przez 18 godzin dziennie — ty decydujesz, kiedy jest wystarczająco duża. W przypadku autoflowera veg jest krótki i z góry określony, bo roślina przechodzi do kwitnienia według własnego wewnętrznego zegara gdzieś około trzeciego lub czwartego tygodnia, niezależnie od światła. Veg to wybaczający etap, w którym błędy są do naprawienia, więc to właśnie wtedy poznajesz roślinę.

Kwitnienie, a potem zbiór — nagroda

Kwitnienie zaczyna się, gdy roślina fotoperiodyczna dostaje długą noc — przełączasz światło na 12 godzin włączone, 12 wyłączone — lub gdy autoflower osiąga swój wyzwalacz wiekowy. Roślina przeciąga się w górę, a potem kieruje energię w pąki: pojawiają się pistyle, kształtują się cole i nabierają masy, budują się trichomy. Jej potrzeby przesuwają się w kierunku nawożenia opartego na fosforze i potasie, niższej wilgotności i spokojnego, stabilnego środowiska, bo kwitnienie jest mniej wybaczające niż veg. Po 8–10 tygodniach, gdy trichomy tak zdecydują (nie kalendarz), przychodzi zbiór, suszenie i curing — ostatni etap, w którym znacznie zwalniasz, bo spieszenie suszenia i pomijanie curingu przekreśla miesiące pracy. Na wszystkich pięciu etapach obowiązuje ta sama zasada: daj roślinie światło, wodę, powietrze, pożywkę i czas, a potem zejdź jej z drogi.