Jak powstają nasiona sfeminizowane

Pewnie uprawiałeś sfeminizowane nasiona nie zastanawiając się, jak gwarantują same rośliny żeńskie. Metoda jest sprytna i trochę dziwna — a jej zrozumienie mówi ci, dlaczego źródło twoich sfeminizowanych nasion ma tak duże znaczenie dla unikania hermafrodytów.

Krótkie podsumowanie:

• Nasiona sfeminizowane powstają przez zapylenie jednej samicy pyłkiem z innej samicy
• Samica jest „odwrócona” — chemicznie zmuszona do wytworzenia woreczków pyłkowych
• Dwie metody: srebro koloidalne (CS) i tiosiarczam srebra (STS); STS jest bardziej niezawodny
• Ponieważ oboje rodzice są żeńscy, nie ma chromosomu męskiego, więc potomstwo jest w całości żeńskie (S1)
• Jakość zależy od startowania od samic, które nie wykazują hermafrodytyzmu — kupuj od dobrych hodowców

Chcesz pełne omówienie? Czytaj dalej.

Jaka jest zasada działania?

Brzmi odwrotnie do logiki: zmuszasz roślinę żeńską do produkcji męskiego pyłku, a potem używasz tego pyłku do zapylenia innej samicy. Ponieważ oboje rodzice są genetycznie żeńskie (nigdzie nie ma chromosomu Y), potomstwo może być tylko żeńskie. Wynikowe nasiona nazywają się S1 — pierwsze pokolenie samo/sibling pollination — i są sfeminizowane. Powód, dla którego to działa, jest hormonalny: samica wytwarza żeńskie kwiaty dzięki sygnałowi etylenowemu, a spryski reversalu blokują ten sygnał na traktowanej tkance, więc spryskana gałązka rośnie w woreczki pyłkowe, podczas gdy reszta rośliny kwitnie normalnie jako samica.

Jakie są dwie metody reversalu?

Srebro koloidalne (CS) — cząstki srebra zawieszone w destylowanej wodzie, spryskiwane codziennie na jedną gałązkę od mniej więcej dwóch tygodni przed przełączeniem przez pierwsze trzy do czterech tygodni kwitnienia. Potrzebujesz 30–50 ppm srebra: zbyt mało i reversal jest niepełny (zdezorientowana gałązka z mieszaniną woreczków i znamion, słaby pyłek), zbyt dużo i uszkadzasz tkanki. Chemik, który robi to ładowarką do baterii i dwiema srebrnymi monetami, bez możliwości pomiaru ppm, dostaje niespójny reversal i wyższy odsetek hermafrodytów w nasionach. STS (tiosiarczan srebra) — wytwarzany z azotanu srebra i tiosiarczanu sodu, spryskiwany dwa lub trzy razy wokół przełączenia; bardziej niezawodny i preferowany przez hodowców, ale ma krótki termin przydatności po zmieszaniu, trwale plami i jakakolwiek spryskana tkanka nigdy nie może być spożywana. Gotowe produkty (jak Tiresias Mist) upraszczają obie metody. Jest też rodelizacja — pozwolenie przejrzałej samicy na wyrzucenie kilku późnych woreczków pyłkowych naturalnie — co działa w potrzebie, ale jest niepewne i można argumentować, że selekcjonuje genetykę skłonną do hermafrodytyzmu.

Dlaczego źródło sfeminizowanych nasion ma znaczenie?

Bo sfeminizowane genetyki mogą nadal nosić predyspozycję do hermafrodytyzmu, jeśli odwrócona matka ją miała. S1 z jednego rodzica wyrażają węższy zakres cech, ale recesywne — w tym genetyczną (nie tylko wywołaną stresem) tendencję do kwiatów interseksualnych — mogą nadal wychodzić na wierzch i będą pojawiać się z większą częstotliwością, jeśli matka nosiła tę tendencję. Niezawodne sfeminizowane nasiona zaczynają się od samic, które wykazują zerową tendencję interseksualną nawet pod stresem — a to właśnie ten krok selekcji, który partactwo pomija. To jest praktyczny wniosek: sfeminizowane nasiona są świetne i działają w zdecydowanej większości przypadków, ale jakość jest tylko tak dobra, jak materiał reversalu hodowcy — więc kupuj z dobrego źródła (CSB ma odpowiednio zrobione linie sfeminizowane), a nie najtańszą paczkę z internetu.